2 Październik, imieniny obchodzi: Sława, Dionizy, Teofil         
 
 
 
Sakramenty Święte
Msze Św. i Nabożeństwa
Kancelaria Parafialna
Modlitwy
Koronka do Miłosierdzia Bożego
Rachunek Sumienia
Stolica Apostolska
Jan Paweł II
zobacz mapę
...większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca,
niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych...
(Łk 15,7)

[ pobierz wersje skróconą A4 - rachunek sumienia ]


MODLITWA ZA SPOWIEDNIKA
Udzielając sakramentu pokuty, kapłan wypełnia posługę Dobrego Pasterza, który szuka owcy;
posługę dobrego Samarytanina, który opatruje rany;
Ojca, który na syna marnotrawnego i przyjmuje go, gdy powraca;
sprawiedliwego Sędziego, który nie ma względu na osobę i którego sąd jest sprawiedliwy, a równocześnie miłosierny.
Krótko mówiąc, kapłan jest znakiem i narzędziem miłosiernej miłości Boga względem grzesznika (KKK 1465).

Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy jeszcze daleko, ujrzał go ojciec i wzruszył się głęboko;
Wybiegł naprzeciw niego, rzucił się na szyję i ucałował go (Łk 15,20).


Panie Jezu, modlę się za kapłana postawionego na mojej drodze, aby mi przewodził.
Oświeć go i umocnij w jego sercu miłość, napełnij go swoim słowem i Duchem Prawdy, przygotuj jego serce na przyjęcie mnie jako syna marnotrawnego.
Ześlij łaskę na tego, który wysłuchuje braci i siostry poszukujących miłości i przebaczenia.
Pobłogosław wszystkim kapłanom odczuwającym ciężar trudności, kiedy stają się znakiem i narzędziem Twojej miłości w sakramencie pokuty.
O Matko Boża, błagam Cię o błogosławieństwo dla serc łączących się z Twoim miłosiernym Synem, Jezusem Chrystusem czekającym na spotkanie ze mną w sakramencie pojednania.
Spraw, aby ten kapłan stał się narzędziem Bożej miłości i Twojej najczulszej miłości matczynej. Amen.

MODLITWA SPOWIEDNIKA
Spowiednik nie jest panem, lecz sługą Bożego przebaczenia.
Szafarz tego sakramentu powinien łączyć się z intencją i miłością Chrystusa.
Powinien mieć głęboką znajomość chrześcijańskiego postępowania, doświadczenie w sprawach ludzkich, szacunek i delikatność wobec tego, który upadł;
powinien kochać prawdę, być wierny Urzędowi Nauczycielskiemu Kościoła i cierpliwie prowadzić penitenta do uzdrowienia
i pełnej dojrzałości. Powinien modlić się za niego i pokutować, powierzając go miłosierdziu Pana (KKK 1466).

Przyprowadźcie utuczone ciele i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, ponieważ ten mój syn umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się. I zaczęli się bawić (Łk15,23024)

Panie Jezu, sławię i błogosławię Cię za to, że dałeś Apostołom zdolność rozróżniania dobra i zła potrzebną do odpuszczania grzechów w Twoim imieniu, dar uzdrawiania zranionych serc poprzez wszechmoc Twojego miłosierdzia.
Dzięki Ci, Panie, za sakrament pojednania, który pozostawiłeś Kościołowi, i za to, że niezgłębione tajemnice Twojego miłosierdzia przekazujesz wszystkim rozproszonym po świecie owieczkom za moim pośrednictwem.
Słodki Jezu, ulecz najpierw blizny mojego serca, abym miał siłę w Twoim imieniu pobłogosławić każde zranione i złamane grzechem serce. Panie Jezu, modlę się za każdego, kto poprosi mnie o sakrament pokuty.
Pobłogosław każdą spowiedź świętą w imię Twojego miłosierdzia.
Dziewico Maryjo, poprzez Twoje matczyne serce udziel mi łaski wysłuchania Twoich drogach dzieci.
Daj im odwagę i naucz ich pokornej i szczerej spowiedzi, która jest udziałem w Bożej łasce. Amen.

ŻAL ZA GRZECHY
Pokuta wewnętrzna jest radykalną przemianą całego życia, i powrotem, nawróceniem się do Boga całym sercem, zerwaniem z grzechem, odwróceniem się od zła z odrazą do popełnionych przez nas złych czynów.
Pokuta wewnętrzna zawiera równocześnie pragnienie i postanowienie zmiany życia oraz nadzieję na miłosierdzie Boże i ufność w pomoc jego nawróceniu serca towarzyszy zbawienny ból i smutek, który Ojcowie Kościoła nazywali smutkiem duszy - animi cruciatus i skruchą serca - compunctio cordis (KKK 1431).

Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy (1 J 1,8)

Ojcze, tyle razy zgrzeszyłem przeciw Tobie;
proszę Cię o łaskę przeżycia szczerego żalu, nie tylko poprzez wypowiedzenie grzechów, ale poprzez przemianę mojego serca.
Wyrażam głęboki żal za moje grzeszne myśli, zasługujące na piekło, za utracone niebo, a zwłaszcza za ból i cierpienie, jakie zadałem Tobie, Boże, Twojemu Synowi i Matce Przenajświętszej.
Pomóż mi pojąć, że utrata łaski uświęcającej jest moim największym nieszczęściem.
Od tej chwili pragnę kochać Ciebie oddanym sercem i zadośćuczynić za rany wyrządzone moimi grzechami.
Nie zasługuję na Twoją łaskę, ale padam do Twoich stóp i o nią proszę.
Boże mój, proszę o łaskę poprzez nieskończone dary Jezusa Chrystusa, Twojego ukochanego Syna.
O Przenajświętsza Maryjo, w tej szczególnej chwili przed spowiedzią szczerze obiecuję, że uczynię wszystko, aby nie utracić łaski uświęcającej. Niech moja wola zawsze wybiera dobro i będzie stała. Amen.

RACHUNEK SUMIENIA
Pokuta zobowiązuje grzesznika do dobrowolnego przyjęcia wszystkich jej elementów:
żalu sercu, wyznania ustami, głębokiej pokory, czyli owocnego zadośćuczynienia w postępowaniu (KKK1450)
Nie ci bowiem, którzy przysłuchują się czytaniu Prawa, są sprawiedliwi wobec Boga, ale ci, którzy Prawo wypełniają, będą usprawiedliwieni (Rz 2,13).

"Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?". Na pytanie bogatego młodzieńca Pan Jezus odparł, że jeden tylko jest Dobry".
Następnie dodał: "A jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania".
Jezus dodał jeszcze: jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie.
Potem przyjdź i chodź na Mną". Ewangeliczne wskazówki nie mogą być oddzielone od przykazań.
Jezus okazał całą moc Ducha w słowach: "Zostało to już przepowiedziane przez proroków... A teraz ja mówię wam..."
W czasie rachunku sumienia postaram się nie pominąć żadnego grzechu.
Ojcze przedwieczny, za, sprawą Twojego Syna Jezusa Chrystusa ześlij na mnie Ducha świętego.
Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli:

I. Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną
Jakie są moje relacje z Bogiem? Czy miłuję Go ponad wszystko?
Ile czasu poświęcam Panu Bogu na modlitwę, adorację?
Jaka jest ta modlitwa?
Czy modłę się rano i wieczorem?
Czy i jak często przystępuję do sakramentu Pokuty i Komunii świętej?
Czy troszczę się o moją formację chrześcijańską?
Czy ożywia mnie nadzieja przebywania z Bogiem w wieczności?
Czy mężnie daję świadectwo mojej wiary?
Czy wypieram się Boga i Kościoła? Czy z miłości do Boga zachowuję nakazane posty i umartwienia?
Czy rozróżniam zło w relacji z bliźnimi?
Czy ulegam pasji pieniędzy, władzy, przyjemności, gier i zabobonów?
Czy całkowicie oddaję się Bogu i wierzę w Jego nieskończoną miłość?
II. Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremno
Bóg przychodzi do tych, którzy w Niego wierzą,
Czy odnoszę się z szacunkiem do imienia Boga, Jezusa Chrystusa, Matki Bożej, świętych i obiektów sakralnych?
Czy obrażam Boga bluźnierstwem, krzywoprzysięstwem albo "braniem imienia Bożego nadaremno"?
Czy przystępuję do sakramentów świętych świętokradzko?
Czy z pokorą przyjmuję wszystko, co pochodzi od Boga, także Jego wolę?
III. Pamiętaj, abyś dzień święty święcił
Czy istnieje dla mnie Dzień Pański?
Czy Msza święta niedzielna i świąteczna jest dla mnie okazją, do przeżywana tajemnicy paschalnej, czy zwykłym wypełnieniem obowiązku lub spotkaniem towarzyskim?
Czy uczestniczę aktywnie, pobożnie i uważnie w całej Mszy świętej?
Czy poświęcam czas Bogu, rodzinie i innym podczas Dnia Pańskiego?
Czy wystrzegam się I... zbędnej pracy i robienia zakupów w niedzielę i dni świąteczne?
Czy mój odpoczynek i rozrywka w Dzień Pański są godziwe?
IV. Czcij ojca swego i matkę swoją
Czy okazuję należny szacunek ojcu i matce, opiekunom?
Czy troszczę się o ich życie doczesne i wieczne?
Czy modlę się za żyjących i zmarłych rodziców i opiekunów?
Czy we wspólnocie, w której żyję, pielęgnuję wzajemną miłość, zgodę, sprawiedliwość i dobre obyczaje?
Czy daję dobry przykład chrześcijańskiej gorliwości w mojej rodzinie?
Czy szczerze przebaczam rodzicom wszelkie urazy?
Czy dzielę się dobrami z ubogimi?
Czy bronię uciśnionych i pomagam nieszczęśliwym?
Czy swoim bliźnim, zwłaszcza starcom i ułomnym, okazuję Chrystusową miłość?
Czy odnoszę się z uprzejmością i braterską miłością do wszystkich bliźnich, którym podlegam i którzy mi podlegają?
Czy zgodnie z sumieniem wypełniam obowiązki obywatelskie?
V. Nie zabijaj
Czy szanuję życie własne i innych traktując je jako dar Boży?
Czy jestem odpowiedzialny przed Bogiem za zdrowie i życie swoje; i bliźnich?
Czy narażam innych na utratę życia lub zdrowia?
Czy spieszę z pomocą każdemu, kogo życie i zdrowie jest zagrożone?
Czy ochronę życia nienarodzonych traktuję jako obowiązek?
Czy z pokorą: przyjmuję wszelkie trudy i choroby jako zadanie postawione przez Pana Boga?
Czy unikam wszelkiego zła, aby osiągnąć pokój w sercu; i pomiędzy bliźnimi?
VI. Nie cudzołóż
Czy odnoszę się z szacunkiem do ciała własnego i bliźnich, traktując je jako świątynię Ducha świętego?
Czy pamiętam, że "co Bóg złączył" tego niech nikt nie rozdziela"?
Czy dochowuję wierności ślubom złożonym przed Bogiem?
Czy żyję w związku pozamałżeńskim?
Czy w pożyciu małżeńskim stosuję środki uniemożliwiające poczęcie nowego życia?
Czy pobłażam moim żądzom zmysłowym?
Czy przez swoją nieprzyzwoitość pobudzam innych do grzechu?
VII. Nie kradnij
Czy wyrządzam jakąkolwiek szkodę na własności bliźnich przez, kradzież, niszczenie, nie oddanie pożyczonych rzeczy?
Czy pragnę ich niesłusznie?
Czy zwracam cudzą rzecz i naprawiam i wyrządzone szkody?
Czy szanuję dobro wspólne, społeczne?
VIII. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu
Według Pisma świętego, Bóg jest jedynym źródłem Prawdy.
Członkowie Kościoła powinni żyć w prawdzie.
Czy jestem wierny prawdzie i umiem jej bronić?
Czy szkodzę komuś obmową, oszczerstwem, zniesławieniem, niesłusznym posądzeniem, krzywoprzysięstwem?
Czy odwołuję wszystkie fałszywe świadectwa o bliźnich i przepraszam za to?
Czy okłamuję innych?
Czy dbam o dobre relacje z innymi w rodzinie, pracy, szkole, gronie przyjaciół i kolegów?
Czy dbam o dobre Imię mojej rodziny, wspólnoty? Czy przyczyniam się do poróżnienia i kłótni innych?
IX. Nie pożądaj żony bliźniego swego
Z łaską Bożą, zachowując Boże przykazania, można utrzymać czystość intencji i kochać bliźnich czystym, nieskazitelnym sercem.
Czy poprzez niegodne słowa i zachowanie namawiam kogoś do zdrady małżeńskiej?
Czy ulegam cudzym namowom do cudzołóstwa? Czy w jakikolwiek sposób przyczyniam się do rozpadu cudzego małżeństwa?
X. Ani żadnej rzeczy, która jego jest
Czy jestem zawistny i zazdrosny?
Czy jestem chciwy, rozrzutny, ignorujący potrzeby innych?
Czy staram się być prawdziwym dzieckiem Boga, wolnym od ziemskich przywiązań?
Czy za wszelką cenę staram się dorównać w stanie posiadania, statusie społecznym, przywilejach?

PRZEBIEG SPOWIEDZI
Uklęknąwszy przy konfesjonale mówię:
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.
Kapłan odpowiada:
Na wieki wieków. Amen.

Z kaptanem robię znak krzyża wypowiadając słowa:
W imię Ojca i Syna, i Ducha świętego.
Teraz kapłan kieruje słowa zachęty do ufności w miłosierdzie Boże" na przykład:
Bóg niech będzie w twoim sercu, abyś skruszony w duchu wyznał swoje grzechy.
Rozpoczynając spowiedź należy krótko określić swoją osobę:
Jestem... (podajemy np. wiek, stan, zawód).
Ostatni raz spowiadałem się przed tygodniem (miesiącem...).
Pokutę odprawiłem. Obraziłem Pana Boga następującymi grzechami.
Wyznaję grzechy (przy grzechach śmiertelnych należy podać ich liczbę i okoliczności).
Kończąc mówię:
Więcej grzechów nie pamiętam.
Za wszystkie grzechy żałuję i chcę szczerze się poprawić.
lub
Więcej grzechów nie pamiętam.
Proszę Boga o przebaczenie, a ciebie, ojcze, proszę o pokutę i rozgrzeszenie.
Następuje pouczenie kapłana.
Spowiednik zadaje penitentowi wypełnienie pewnych czynów zadośćuczynienia i pokuty, by wynagrodził szkody spowodowane przez grzech i postępował w sposób godny ucznia Chrystusa.
Przed przyjęciem rozgrzeszenia jeszcze raz okazuję skruchę.
Można to uczynić słowami:
Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu.
W ciszy słucham słów rozgrzeszenia, które wypowiada kapłan:
Bóg, Ojciec miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju przez posługę Kościoła.
I ja odpuszczam tobie grzechy w imię Ojca i Syna, i Ducha świętego. Odpowiadam: Amen.
Na zakończenie razem z kapłanem odmawiam modlitwę dziękczynną.
Kapłan mówi:
Wysławiajmy Pana, bo jest dobry.
Odpowiadam:
Bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
Kapłan kończy słowami:
Pan odpuścił tobie grzechy. Idź w pokoju.
Odchodząc można dawnym zwyczajem powiedzieć
Bóg zapłać.
MODLITWA PO SPOWIEDZI
Po spowiedzi pozostaję chwilę w skupieniu w modlitewnym skupieniu.
Dziękując Bogu za przebaczenie, można odmówić następującą modlitwę:
Boże, źródło wszelkiego dobra, tak umiłowałeś świat, że swojego Syna wydałeś dla mego zbawienia.
On zbawił mnie przez mękę na krzyżu, przez swoją śmierć dał mi nowe życie,
a przez swoje zmartwychwstanie otworzył mi drogę do chwały.
Przez Niego pokornie Cię proszę:
spraw, niech trwa we mnie bojaźń i miłość ku Tobie, w moim sercu wiara, w postępowaniu sprawiedliwość,
w czynach łagodność, w mowie prawda, w obyczajach karność, abym mógł osiągnąć nagrodę życia wiecznego.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
 
 
Parafia Św. Kazimierza w Kartuzach, tel. 058 681 18 04, kom. 690 00 43 16, e-mail: biuro@kazimierz.kartuzy.pl
Kartuzy 83-300, ul. Dworcowa 8